Lehen erraiak hiriko leku ezberdinetan elkartzekoa izan zen.
Denetik partekatu genuen: kimchi eta beste hartzigarri batzuetatik hasi eta nahasketa-mahai batera, kiki ball bat plaza batean, edo gorputz bakoitzaren zaurgarritasuna. Eta hori guztia, batuta; edozein proiektu artistikoren erraiak batzen diren bezala: lankidetzak, lagunak, kidetasunak, interes partekatuak, mesedeak, trukeak, zaintzak… ahalbidetuta.

Urtebete geroago pandemia bat genuen gainean, lehenengo erraiaken arreta jarri genien tripa horiek ahulduz. Horregatik, erraiak, egoteko modu batzuek i segika hasi zen, eta baita beste egiteko modu batzuei ere, aldi berean lazurda espazioa okupatzen eta zeharkatzen zuten moduak -garai hartan hainbat lagunen artean eusten genbiltzan ernaldi kolektiboko eta lagunarteko metro karratu batzuek osatzen zuten lazurda-. Paseoan atera ginen, buztinezko ontziak bete genituen hobeto sentitu nahian, zaurgarritasunak geure gain hartu genituen eta gure lanek zeharkatutako mahai inguru bat performatu genuen.

Hirugarren erraiakek euskarri eskuzabalagoak izan zituen, formatuetan, denboran eta desiretan zabalagoa zen edizio bat ahalbidetzeko, eta prozesua dastatzen uzten zuen moteltasun batekin lan egiteko, besteen indarrak hartzeko eta elkartzeko denbora pixka bat gehiago luzatzeko. Beti gogoratuko dugun jai giroko energia kuirrarekin amaitu zuen. Non eta erraiak 4 itzuli zen parke berean, orduko hartan utopiak potentzia modura irudikatzeko, jada ematen ari diren utopiak, herri-bazkari batean bezala, soilgiune bat basoan, zuhaitzen artean, edo autokudeatutako festa batean.

Denboraren joanak erraiak guztiak erritual txiki bihurtu ditu dagoeneko, eta erraiak 5ek dei egingo die berriro, testuinguruak eskaintzen diguna entzunez, eskura ditugun bitarteko eta laguntzekin, konfiantza hori ospatuz, topaketa eta ekintzen, elkarrizketen eta esperientzien dastaketarako gune bat proposatzen jarraitzeko. Ahal dela kutsa daitezkeen guneak eta ondoren hazten jarrai dezaketenak, harresiko landaredia hazten den bezala, edo tripak dantzatzeko gogoz dardarka daudenean lez. Horretarako, artistez inguratzeaz gain, gorputz pixka bat, pentsamendu pixka bat, musika pixka bat, eta elikadura pixka bat partekatzen saiatuko gara. Pausoa motelduz eta topaketa eta zerbait gertatzen jarraitzeko aukera zabalduz.

maiatzak 8 ostirala

19:00
PLAZERETATIK, IRABAZIAK SAN DELFIN INPRENTA

Irekiera grafikoa

Inprimategiko lan-ildoetako bat posterra da. Posterrak hobeto bizitzeko egiten dugu elkartzeko eta tailerra kalera ateratzeko tresna gisa hobeto bizitzeko. Egongeletara iritsi eta eguna alaitzeko, baina baita ordezkatzen ez gaituzten auzoetako markesinetan garrasi egiteko ere. Posterrean sakondu nahi dugu memoria kolektibo bat lurreratzeko. 4 erraiak horietan entzun diren ahotsak eta irudiak ekartzen saiatuko gara, aurreko edizioetatik igaro direnei eskatu audioak bidaltzeko oroitzapenen bat kontatuz, egun horietan gurekin egongo diren afitxa bihurtzeko, hor zehar itsasteko, zer izan zen eta zer garen gogoratzeko eta, agian, erresistentzia kolektiborako modu gehiago asmatzeko. Posterren ekoizpen honetaz gain, pentsatzen dugu espazio bat aktiba daitekeela oroitzapenak eta oharrak uzteko, azken edizio honetan esperientzia gehiago bateratzeko. erraiak hasi baino lehen, irakurketa kolektibo sendagarria egitea proposatzen dugu, oraina orainaldira ekartzeko, gauden lekuan lurreratzeko, nondik gatozen jakiteko, gertatzen ari zaigunarekin elkarrekin hunkitzeko. Azken egunean, gauza bera egitea proposatzen dugu, baina agertzen diren eta bat egiten duten gauza berriekin. Eta poster inprobisatu berriak egitea, etorkizun posible bat lortzeko.
Gurekin batera, gure lanen eta ekarri, erakutsi eta saldu nahi diren beste lan batzuen argitalpen-mahai bat egongo da.

?
San Delfín argitalpen-proiektu bat da, argitalpenen ingurukoa eta argitalpenok kanporantz daramaten bitartekotzari buruzkoa. Bitarteko inprimatua baliabide artistiko gisa ulertzen du, posible izan daitezkeenak sortzeko eta inprimatutako formatutik komunitatea eta oraina sortzeko modu berriak birpentsatzeko.

20:45
ENTZUTEKO SAIOA LA NIÑA JACARANDA + VISUALES DE MAITE REDONDO GAZTELU

“Mismatched set” Dj seta

Anestesiarik gabeko soinu-ibilbidea, eta belarri “todo terreno”-entzako egina, Dj tradizionalen teknikak gainditzen ditu eta bizkarrezur gisa soinu interesgarriak, testurak eta atmosferak proposatzen dituzten trackak planteatzen ditu; agian klub konbentzionalean halako lekurik ez dutenak, baina, hala ere, beren espazioa eskatzen dutenak eta intuizio teknikotik esklusiboki elkarrekin hitz egiten dutenak.

"Publiko" gisa musika jasotzeko eta entzuteko dugun modua zabaltzea bilatzen duen pieza, soinu normatibo eta digerigarrietatik haratago joanez, "klub-kultura" izan daitekeena zabaltzen jarraitzeko.

?
Isamit Morales, La Niña Jacarandá ezizenez ezaguna, artista bisuala, ekoizlea eta DJ txiletar-venezuelarra da. Niña Jacarandak ambientaren, reggaetonaren eta klub deseraikiaren (klubeko musikaren konbentzio tipikoak hautsi eta birmoldatzen dituena) artean mugitzen diren bibrazio mota guztiak zeharkatzen ditu bere emanaldietan, nahasketa leherkor horri dimentsio politikoa emanez.

Sin Sync School DJ eskola feminista ez bitarraren sortzailea da, eta Bartzelonan du oinarria. Bere azken proiektua, Sexpiritual, iaz Festival Loop-en eta Sónar Latinx Club-en aurkeztu zen, eta bere saioak Razzmatazz, Apolo, Dabadaba eta Macao aretoetan entzun dira, besteak beste. Baita Dublab, Betevé, Primavera Sound, Boiler Room eta Musicbox (Lisboa) bezalako irrati eta hedabideetan ere.

Si₃isla
destellos de Si₃
Ikusizko esperientzia, zuzeneko esku-hartzea. Proiekzio aldatua, argi-jolasa. Espaziora egokitzen den aktibazioa, sakontasunari eta soinuari erreparatuz, elkarrizketa bat bailitzan.
Eguna joatea eta gaua jasotzea.
Artxibo pertsonal konplexu bat astintzea, zimenduak dardararaziz. Berriro bizitzeko, beste leku batetik.

?
Maite Redondo Gaztelu, Salamancako Unibertsitatean Arte Ederretan lizentziaduna da. Bartzelonako Autônoma Unibertsitatean Dokumental Sortzailearen Teoria eta Praktika masterra eta Pompeu Fabra Unibertsitatean Zinema eta Ikus-entzunezko ikasketa garaikideak egin zituen. Ikusizko arteen, zinemaren eta ikerketaren arloko proiektuak garatzen ditu. Irudietatik, soinuetatik eta hitzetatik abiatuta/haiekin batera/horien artean mugitzen den egite disidentean arakatzen du. Artxibo pertsonal eta kolektiboetan murgiltzen da, batzuetan, mugimenduan dauden irudien bidez; beste batzuetan, artefaktu grafiko gisa.

maiatzak 9 larunbata

12:00
LA CIUTAT RURALEN MENUA X ERRAIAK

Tailerra, jolasa, janaria

Izen-ematea

"Bada kartografiatzen uzten ez den landa-hiri bat ere" Marc Badalen Vidas a la intemperie liburuaren aipu honekin sortu zen proiektu honen hasierako ideia. Mediazio artistikoko proposamena da eta artearen eta sukaldaritzaren bidez, hiriaren eta herrien arteko interdependentzia-harremanak landuko dituen kartografia sortzea du helburu.

?
Ciutat rural dira: Irene Verdeguer Olmos, Valentzian bizi den artista eta bitartekaria. Artearen potentzial pedagogikoa aztertzen duten proiektuetan oinarritzen da bere praktika artistikoa.

Irene Santamaria Aguilar, Valentzian bizi den artista eta animatzailea. Bere lana eta izaera sakabanatu samarrak izan ohi dira, eta artearen esparru asko hartzen ditu bere baitan, animaziotik hasi eta sukaldaritzaraino, ilustrazioa edo argazkilaritza bezalako diziplinetatik igarota.

16:00
LEKU PARKUIR BATEN

Ruta arquitectónica desde una perspectiva cuir

Izen-ematea

Parkuir eratzen ari den kirol berri bat da, parkourrean inspiratzen dena. Arkitekturaren funtzionaltasuna desobeditzen duelako interesatzen zaigu, baina, aldi berean, genero-konnotazioz eta kapazitismoz beteta dago.

Horregatik, Parkuirrek ikuspegi kuir eta ez kapazitista batetik berrirakurketa bat proposatzen du: jolasa, umorea eta gozamena erabiltzen ditugu espazio publikoarekin beste modu batzuetan erlazionatzeko. Hiria eta kirola nola diseinatuta dauden (nor mugi daitekeen, nola eta zein erritmotan) aztertzea interesatzen zaigu eta arau horiek hausten direnean zer gertatzen den zalantzan jartzea ere bai.

Oraingo honetan, Parkuir lehen aldiz iritsiko da Iruñera, ibilbide ludiko eta jostalari baten bidez, hiru kontrol-ardatz aztertu eta irauli asmoz. Gorputzaren kontrola, kirol normatiboaren ideia aztertuz eta ekintza berriak proposatuz. Espazioaren kontrola, Zitadelako arkitektura militarra iraultzeko jolasak eginez. Eta gizatiarra ez den horrekiko kontrola, lorategia landarediaren kontrol gisa esploratuz eta sinbiosi berriak sortuz.

?
Parkuir Maria Laudes eta Guiu Gimeno Bardisen adiskidetasunetik jaio zen. Egun batean, tren bidaia batean, kirol-testuinguruetan trans pertsona gisa eta pertsona lodi gisa bizitako beren bizipenak komentatzen hasi ziren. Indarkeria asko bizitzen dira testuinguru horietan, eta horrela erabaki zuten umoretik eta disidentzientzako kirol berri bat sortzea. Handik aurrera, elkarrekin lanean hasi ziren.

Artearen eta bitartekotza artistikoaren ikuspegitik lan egiten dute, batez ere queer eta gorputz-aniztasunaren ikuspegitik. Denetik egiten dute, performanceak, jaiak eta bitartekaritzak... eskatzen dietena. Proiektu ugari garatu dituzte erakundeekin: IVAM, Reina Sofia Museoa, Las Cigarreras, CCCC edo CondeDuque, besteak beste.

21:00
UDDA - NIÑATEO TOUR

Kontzertua

UDDAren zuzenekoa pop elektronikoko proposamen bat da, oinarriak, zuzeneko ahotsa eta gitarra elektrikoa konbinatzen dituena, digitalaren eta organikoaren arteko oreka sortuz. Errepertorioak argitaratutako bi lanak biltzen ditu, une melodikoagoak eta klubeko elektronikatik hurbilago dauden une erritmikoagoak tartekatuz. Kontzertua, 60 minutu ingurukoa, publikoarekin konektatu nahi duen esperientzia dinamiko gisa pentsatuta dago.

?
UDDA Gasteizko 24 urteko artista musikal bat da, eragin elektronikoko pop proiektu bat garatzen duena, euskarazko, gaztelaniazko eta ingelesezko abestiekin. 2021ean ekin zion bere ibilbideari En las Nubes albumarekin eta 2025ean bigarren lana kaleratu zuen, ETXETIK PASA GABE. Bere proposamenak begirada queer bat eta estetika garaikide bat biltzen ditu, eta zuzenean aurkeztu da Gasteizen, Donostian, Bilbon edo Madrilen.

22:00
A TEMPO DE FURIA // EGOZKUE Y PAZ: JAI INTENSIBOA

Performance kolektiboa

Ordubete gorputzaren dantza ahitzeko, deabruak ateratzeko eta dantzarazteko. Saioa inprobisazio-jarraibideek gidatzen dute, horrela, dantzarako ‘giltza’ gisa funtzionatzen duten dantzatzeko modu pertsonal eta paregabeak gaitzeko, kolektiboarekin erlazioan.

Javiera Paz (Santiago, 1991) eta Manuel Egozkue (Madril, 1999) 2020ko otsailean hasi ziren elkarrekin lanean, eta "Egozkue y Paz" izena hartu zuten. 2024ko urrian, beren proiektua A TEMPO DE FURIA izenarekin birbataiatzea erabaki zuten. Hasieratik, musikaren eta haren paisaia afektibo eta imaginarioen inguruko elkarrizketen bidez, testuinguru eszenikoak eraikitzen dituzte, mugimenduaren eta koreografiaren bidez bizitzeko.

Konpainia gisa egindako lanen artean, besteak beste, Pletórico obra nabarmentzen da, Madrilen estreinatua eta Txile eta Argentina artean hiri ezberdinetan egindako birarekin; baita Nadie sabría decir lo que puede encuentro ere, Réplika Teatron estreinatua Surge Madrid 2025 jaialdiaren barruan.

23:00
DJ SETS + SORMEN BISUAL GENERATIBOA ZUZENEAN

La Niña Jacarandá Dj set: “Veneka2000”

La Niña Jacarandák erraiaken programari amaiera emango dio, latinoamerikako -batez ere Venezuelako- klub underground eta aitzindari omen egiten dion sesioarekin. Dantza eta ikerketa gurutzatu egiten dira, kontatzen dituzten soinuak mapeatuz eta "atzoko eta gaurko historiaren" genealogiak eraikiz, gaur egun "Latin Club" bezala ezagutzen dugunaren parte direnak.
La Niña Jacarandá (Isamit Morales) artista bisuala, ekoizlea eta DJ txiletar-venezuelarra da, eta dantza-pistaren, performancearen eta aktibismo politikoaren arteko mugei aurre egiten die. Bartzelonan kokatuta, Isamitek DJ seta ez du soilik musika-aukeraketa gisa ulertzen, hedapen narratibo gisa eta ekintza performatiko disruptibo bihurtzeko potentziala duen bitarteko artistiko gisa baizik.

Camile Duhart Dode (Creación visual generativa en directo)

FRAKTUM LAB erraiak topaketarako egindako ikusizko sorkuntza sortzaile eta kolektiboa da, denbora errealean egindakoa. Web-plataforma bat eta sentsoreak dituzten gailu fisiko batzuk dira, horien bidez pertsonek ekitaldiaren bisualak taldeka modulatzeko aukera dute. Proiektua esperientzia bisual partekatu moduan planteatzen da, sortzearen inguruko esperimentu parte-hartzaile gisa.

Camile Duhart (1998) artista bisuala eta bideojockeya da, eta bere praktika artistikoak teknologia eta artea uztartzen ditu, ziberkultura, arte zinetikoa, posthumanismoa eta eraldaketa digitala aztertzen dituzten esperientzia murgiltzaileak sortzeko. Bere ikuspegia kontzeptu teknologikoak adierazpen guztiz pertsonal bihurtzen dituzten prozesu sortzaile eta esperimentaletan oinarritzen da.

Djs sets x plazeratu.klub

Iruñerriko queer kolektiboa da, eta, ekintzen bidez, jaia leku politiko gisa berrasmatu nahi dute. plazeratuk, dantza-pista espazio kritiko bihurtu nahi du, gorputz, afektu eta existitzeko modu disidenteak ikusarazteko. Bere praktika tokiko eszena baten sorkuntzan oinarritu da, eta eszena horrek klubeko musikaren, elektronika garaikidearen eta queer praktika artistikoen aldeko apustua egiten du.

Adrien Body

plazeratu.klub kolektiboko Dj & dyke co-founder-a. Dj bezala hasi zen genero performanceak zeharkaturik eta drag eszenaren izena hartuz. Groove, bass, breakbeat, rave eta perkusiodun techno hipnotikoa biltzen dituen selekzio gero eta zabalagoa hautatuz, set bakoitzean 'gorputz batek ahal duen guztia' bultzatzen saiatzen da.

maKeda

Jaia erresistentziarako eta adierazpen partekaturako tresna gisa ulertuta, plazeratu kolektiboaren parte da. MaKedaren saioek dantza eta mugimendua jartzen dituzte erdian. Klub elektronika global bass-etik zeharkatzen du, afrikar diasporako perkusioak baxu sakonekin uztartuz. Berriaren eta dagoeneko memoria kolektiboa denaren arteko oreka.

bogo1k

Blagoevgrad-etik Plovdiv-era, Plovdiv-etik a Oranovora, eta Oranovo-tik Iruñera. bogo1 Balkanetatik urrun dauden soinu eta tokien bila ari den musika artista da; nahiz eta doinuok beti entzungo diren bere saioetan. Artea etxe bezala bizi du, festa funtsezko zutabe gisa, eta horregatik da plazeratuaren parte. A, eta marikoi izateagatik ere bai.

Jardunaldietan zehar

INCLINARSE [DE BIRIKA BEZAIN ELASTIKOA]

Anna Irina Russel-en instalazioa

Instalazioa espazio bigun eta arnas-emailea da, atsedenera eta egonaldira gonbidatzen duena. Kuxinen formak komunikatzeko edo defendatzeko keinu gisa puzten diren gorputzetatik -pertsona zein animalia- abiatuta diseinatu dira, hitzik gabeko hizkuntza sentikorra proposatuz. Aireak eta arnasketak estrategia gisa funtzionatzen dute gorputz nekatu, estresatu eta tentsionatuen aurrean. Horrela, biguntasuna arkitekturen eta inguratzen gaituzten sistemen zurruntasunari aurre egiteko modu gisa agertzen da.

Anna Irina Russel-en praktika artistikoa eskultura bigunean oinarritzen da. Era berean, instalazioak airearen eta arnasketaren bidez komunikazio-modu ez-hegemonikoak sortzeko duen gaitasuna ikertzen du.

La Escocesan artista egoiliarra da eta 2026ko ekainean bakarkako erakusketa bat aurkeztuko du Museu Can Marion Fundació Vila Casasekin. 2025ean Because of Many Suns saria jaso zuen Artorama Marseillen eta bakarkako bi erakusketa egin zituen, Bombon Projects eta Tabakalera. Besteak beste, CCCB, La Casa Encendida, MACBA, Écart (Canada), Blueproject Foundation eta Antwerp Art Weekend guneetan erakutsi du bere lana.

DE LOS PLACERES, GANANCIAS

Argitalpen-mahaia, Sandelfin inprentaren eskutik

Posterrean sakondu nahi dugu memoria kolektibo bat lurreratzeko. 4 erraiak horietan entzun diren ahotsak eta irudiak ekartzen saiatu, edizio horietatik igaro direnei audioak bidaltzeko eskatu, oroitzapenen bat kontatuz, eta egun horietan gurekin egongo diren afitxak bihurtu, hortik pegatzeko, zer izan zen eta zer garen gogoratzeko eta, agian, erresistentzia kolektiborako modu gehiago asmatzeko. Posterren ekoizpen honetaz gain, pentsatzen dugu espazio bat aktiba daitekeela oroitzapenak eta oharrak uzteko, azken edizio honetan esperientzia gehiago bateratzeko. Azken egunean, gauza bera egitea proposatzen dugu, baina agertzen diren eta bat egiten duten gauza berriekin. Eta poster inprobisatu berriak egin nahi ditugu, etorkizun posible bat lortzeko. Gurekin batera, gure lanen eta ekarri, erakutsi eta saldu nahi dutenen argitalpen-mahai bat egongo da.

?
San Delfín argitalpen-proiektu bat da, argitalpenen ingurukoa eta argitalpenok kanporantz daramaten bitartekotzari buruzkoa. Bitarteko inprimatua baliabide artistiko gisa ulertzen du, posible izan daitezkeenak sortzeko eta inprimatutako formatutik komunitatea eta oraina sortzeko modu berriak birpentsatzeko.